Home

Soefisme is een parel verborgen in het diepste van ieder mens, het is dus zeer belangrijk die parel in jezelf te ontdekken. Het is de eenvoud van het leven, maar vraagt in deze tijd van verlangen naar vrijheid, wel wat zelfdicipline, geen opgelegde wetten. Soefisme is geen nieuwe religie, geen beschrijving van het leven die we collectief uit ons hoofd kunnen leren, er zijn geen wetten die ons opgelegd kunnen worden, het is geen sekte, geen isme en zeker geen neptspiritualiteit.

 

Wat is Soefisme dan wel?

 

In werkelijkheid is het levenswijsheid en liefde, dat ieder mens in zijn eigen hart kan ontdekken. Hoe? Wel eenvoudig door de kunst van ritmes, muziek, poëzie, en wetenschap, daarbij te ervaren dat ons lichaam niet enkel stoffelijk is maar een bron van energie, transformatie en intelligentie, dat alles groeit in harmonie in het diepste van het menselijk wezen. Het is eenvoud, geluk, vreugde en vrede.

Wie nu in dit moeilijk tijdperk zoekende is naar meer inzicht kan zelfs zijn eigen spiritualiteit ontsluieren,

nieuwe gaven ontdekken, ook dat kan niet opgelegd worden, het wordt enkel levend na dat de vele verouderde sluiers uit het hartverwijderd zijn,en alles vanuit het diepste zelf tot nieuw leven komt.

 

De huidige moeilijkheden voor het einde van dit tijdperk zijn:

De zoektocht naar zelfkennis, opvoeding en onderwijs van onze kinderen die de toekomst van morgen zijn

soefisme kan begrepen worden als een groeispiraal die konstant omhoog gaat zoals wij een trap opgaan van trap tot trap tot de hoogste trede van een gebouw.

Soefisme is poezie, ritme; beweging, muziek , wetenschap en universele wijsheid. Dit is poëzie van een mysticus en dichter die leefde in Perzië rond de 12 ° eeuw Hafez zegt:

” … als we denken aan het universum zie dan dat alles beweging is, duizenden sterren aan het nachtelijk firmament die schitteren in constante beweging het kleinste en ook het grootste wij zijn niet belangrijker dan het kleinste deeltje wij kunnen schitteren en warmte stralen als de zon alle beweging is volmaakte harmonie alles volgt een innerlijke muziek het universum leert ons het begrip van muzikant, dichter, wetenschapper en componist… “

Rumi zei:

“… je verandert mee van niets naar het bestaan je kunt alles doen wat je wilt soms nuchter en soms dronken je kunt alles doen wat je wilt… ”

 

Inayat Khan, zoon van Rahmat Khan en Khatidja Bibi, groeide op in de Mogoel-cultuur met haar gecombineerde hindoe- en moslimkarakter en werd sterk beïnvloed door zijn grootvader Maula Bakhsh, die als moslim was opgevoed. Inayat Khan was een afstammeling van een oude familie van soefi’s, musici en dichters en was een kenner van zowel de Zuid- en Noord-Indiase muziekstijl, waaronder de dhrupad muziek. Zijn moeder was een dochter van Maula Bakhsh, in die tijd een groot musicus en dichter. Maula Bakshs is nog steeds bekend in India.

 

De vooraanstaande positie van Maula Bakhsh bracht zijn familieleden in contact met brahmanen en parsi’s (dit zijn aanhangers van de leer van Zarathoestra). Dit heeft Inayat Khans wijze van denken sterk beïnvloed. Het is ook niet verwonderlijk dat hij zeer muzikaal was. Als negenjarige jongen zong hij aan het hof van de maharadja een beroemde Sanskriet hymne, waarvoor hij een onderscheiding en een studiebeurs kreeg. Zijn geliefde instrument was de vina.

 

Hij bezocht een Maharathi Hindoeschool. Mystieke en muzikale aanleg, trok zich vaak terug, zocht de stilte op. Zijn muziek tilde hem en zijn toehoorders op boven aardse sferen, en bracht hen in een vorm van extase. Een ziener zei: “Jij gaat naar het Westen…”

 

Bron: wikipedia.org